شمارهٔ 112 - در رثای یکی از بزرگان

Toggle stanza 1
گوهر روح بود خواجه وزیر
1

گوهر روح بود خواجه وزیر

لیک محبوس مانده در تن خویش

2

چون تنش روح گشت تیز چنو

باز پرید سوی معدن خویش

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور