غزل شمارهٔ 280
Toggle stanza 1سر بر خط عاشقی نهادیم
11
سر بر خط عاشقی نهادیم
در محنت و رنج اوفتادیم
22
تن را به بلا و غم سپردیم
دل را به امید عشق دادیم
33
غمخواره شدیم در ره عشق
وز خوردن غم همیشه شادیم
44
قصه چه کنم که در ره عشق
با محنت و غم جنابه زادیم
55
در حضرت عشق خوبرویان
بر تارک سر بایستادیم
66
بی درد چو بد سنایی از عشق
از جستن این حدیث بادیم
زمین