غزل شمارهٔ 412
Toggle stanza 1ای آنکه رخ چو ماه داری
11
ای آنکه رخ چو ماه داری
رخسارهٔ من چو کاه داری
22
آیین دل سمنبران را
بر سیم ز سیب جاه داری
33
بر عرصهٔ شطرنج خوبی
از لطف هزار شاه داری
44
در مجمع خیل خوبرویان
چون یوسف پیشگاه داری
55
هر لحظه رهی دگر نمایی
برگوی که چند راه داری
66
در شوخی دست برد خواهی
کز خوبی دستگاه داری
77
گر قتل سناییت گناهست
دانم که بسی گناه داری
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور