شمارهٔ 39 - در ذم مردم بلخ

Toggle stanza 1
از بس غر و غر زن که به بلخند ادیبانش
1

از بس غر و غر زن که به بلخند ادیبانش

می باز ندانند مذکر ز مونث

2

بلخی که کند از گه خردی پسران را

برکان دهی و دف زنی و ذلت لت حث

3

زان قبه لقب گشت مر او را که نیابی

در قبه به جز مسخره و رند و مخنث

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور