شمارهٔ 50

فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید.

الا تا نشنوی مدح سخنگوی

مپرس از عشق و از نیرنگی عشق

بهر رنگی که خواهی سر بر آرد