شمارهٔ 75 - در هجای «معجزی» شاعر

Toggle stanza 1
معجزی خود ز معجز ادبار
1

معجزی خود ز معجز ادبار

نزد هر زیرکی کم از خر بود

2

خود همه کس برو همی خندید

زان که عقلش ز جهل کمتر بود

3

زین چنین کون دریده مادر و زن

ریشخندش نیز درخور بود

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور