غزل شمارهٔ 225
Toggle stanza 1صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام
11
صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام
بتن و جان و دل دیده خریدار توام
22
تو مه و سال کمر بسته به آزار منی
من شب و روز جگر خسته ز آزار توام
33
گرچه از جور تو سیر آمدهام تا بزیم
بکشم جور تو زیرا که گرفتار توام
44
زان نکردی تو همی ساخت بر من که ترا
آگهی نیست که من سوختهٔ زار توام
55
گرچه آرایش خوبان جهانی به جمال
به سر تو که من آرایش بازار توام
66
نه عجب گر بکشم تلخی گفتار ترا
زان که من شیفتهٔ خوبی دیدار توام
77
دزد شبرو منم ای دلبر اندر غم تو
چون سنایی ز پی وصل تو عیار توام
88
گرچه عشاق دل آسودهٔ گفتار منند
من همه ساله دل آزردهٔ گفتار توام