غزل شمارهٔ 386
Toggle stanza 1این چه رنگست برین گونه که آمیختهای
11
این چه رنگست برین گونه که آمیختهای
این چه شورست که ناگاه برانگیختهای
22
خوابم از دیده شده غایب و دیگر به چه صبر
تا تو غایب شدهای از من و بگریختهای
33
رخ زردم به گلی ماند نایافته آب
کابرویم همه از روی فرو ریختهای
44
چو فسون دانم کردن چه حیل دانم ساخت
تا بدانم که تو در دام که آویختهای
55
پس برآمیخت ندانم به جهان جز با تو
که تو شمشاد به گلبرگ برآمیختهای
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور