غزل شمارهٔ 690
شاعر: صائب
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قافیہ: ابنباشدکسیچرا
صنف: غزل
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟
11
هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟
هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟
22
چون می شود شکسته ماه از سفر درست
با برق همرکاب نباشد کسی چرا؟
33
با سینه ای ز حرف لبالب درین بساط
خاموش چون کتاب نباشد کسی چرا؟
44
پروانه کامیاب ز ترک حجاب شد
در عشق بی حجاب نباشد کسی چرا؟
55
از انقلاب، خون سیه مشک ناب شد
مشتاق انقلاب نباشد کسی چرا؟
66
چون خانه خراب بود پرده دار گنج
در پای خم خراب نباشد کسی چرا؟
77
اکنون که موج فتنه جهان را گرفته است
در کشتی شراب نباشد کسی چرا؟
88
از دوستی به دشمن آتش زبان خود
خونگرم چون کباب نباشد کسی چرا؟
99
از پیچ و تاب، رشته به وصل گهر رسید
در مشق پیچ و تاب نباشد کسی چرا؟
1010
چون دادنی است روز قیامت حساب خود
امروز خود حساب نباشد کسی چرا؟
1111
گلمیخ آستانه عشق است آفتاب
صائب در آن جناب نباشد کسی چرا؟