غزل شمارهٔ 27

از دیده خونِ دل همه بر رویِ ما رَوَد

بر رویِ ما ز دیده چه گویم چه‌ها رَوَد

بیرون ز خود کسی که پی مدعا رود

بر پشت بام کعبه به کسب هوا رود

هر کس که در نماز به روی و ریا رود

بر پشت بام کعبه به کسب هوا رود

بیگانه چون رود به در آشنا رود

آن کس که آشنای تو باشد کجا رود

عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

مجنون از آستانه لیلی کجا رود؟