شمارهٔ 205

کودکی از بنی هاشم با یکی از ارباب مکارم بی ادبی کرد، شکایت به عمش بردند، خواست تا وی را ادب کند گفت: ای عم من کردم آنچه کردم و عقل من با من نبود، تو بکن آنچه می کنی و عقل تو با توست.

گر سفیهی به حکم نفس و هوا

آوخ آوخ چو من وفاداری

در تمنای چون تو خون‌خواری

ساقیا ساقیا روا داری

که رود روز ما به هشیاری

رو، مسلم تراست بی‌کاری

چونک اندر عنایت یاری

عشق در کفر کرد اظهاری

بست ایمان ز ترس زناری

هر شبی با دلی و صد زاری

منم و آب چشم و بیداری

نادان را به از خاموشی نیست وگر این مصلحت بدانستی نادان نبودی.

چون نداری کمالِ فضل آن به