سعدی»مواعظ»مفردات»شمارهٔ 7شمارهٔ 7شاعر: سعدیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ذاشتہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 1رفتن چو ضرورتاست و منزل به گذاشت،11نقل کریںرفتن چو ضرورتاست و منزل به گذاشت،من خود ننهم دلی که بر باید داشت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگوینده را چه غم که نصیحت قبول نیستگر نامه رد کنند گناه رسول نیستسعدی»مواعظ»مفردات»شمارهٔ 6اگلی نظمهر که گوید کلاغ چون باز استنشنوندش که دیدهها باز استسعدی»مواعظ»مفردات»شمارهٔ 8◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںآمد بر من چو در کفم زر پنداشتچون دید که زر نیست وفا را بگذاشترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 116◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
