رباعی شمارهٔ 10
Toggle stanza 1نه هر که زمانه کار او دربندد
11
نه هر که زمانه کار او دربندد
فریاد و جزع بر آسمان پیوندد
22
بسیار کسا که اندرونش چون رعد
مینالد و چون برق لبش میخندد
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
شیرین سخنی در دل ما میخندد
بر خسرو شیرین سخنی میبندد
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 747
ماهی که کمر گرد قمر میبندد
غمگینم از اینکه خوشدلم نپسندد
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 811
هر کو بگشاده گرهی میبندد
بر حال خود و حال جهان میخندد
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 850
یاریکه مرا در غم خود میبندد
غمگینم از آنکه خوشدلم نپسندد
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 862