غزل شمارهٔ 222
Toggle stanza 1حُسن تو دایم بدین قرار نمانَد
11
حُسن تو دایم بدین قرار نمانَد
مست تو جاوید در خمار نمانَد
22
ای گل خندان نوشکفته نگه دار
خاطر بلبل؛ که نوبهار نماند
33
حسن دلاویز پنجهایست نگارین
تا به قیامت بر او نگار نماند
44
عاقبت از ما غبار ماند زنهار
تا ز تو بر خاطری غبار نماند
55
پار گذشت آن چه دیدی از غم و شادی
بگذرد امسال و همچو پار نماند
66
هم بدهد دور روزگار، مرادت
ور ندهد دور روزگار نماند
77
سعدیِ شوریده، بیقرار چرایی؟
در پی چیزی که برقرار نماند
88
شیوه عشق اختیار اهل ادب نیست
بل چو قضا آید اختیار نماند