غزل شمارهٔ 581
شاعر: سعدی
Toggle stanza 1همیزنم نفس سرد بر امید کسی
11
همیزنم نفس سرد بر امید کسی
که یاد ناورد از من به سالها نفسی
22
به چشم رحم به رویم نظر همینکند
به دست جور و جفا گوشمال داده بسی
33
دلم ببرد و به جان زینهار میندهد
کسی به شهر شما این کند به جای کسی
44
به هر چه در نگرم نقش روی او بینم
که دیده در همه عالم بدین صفت هوسی
55
به دست عشق چه شیر سیه چه مورچهای
به دام هجر چه باز سفید چه مگسی
66
عجب مدار ز من روی زرد و ناله زار
که کوه کاه شود گر برد جفای خسی
77
بر آستان وصالت نهاده سر سعدی
بر آستین خیالت نبوده دسترسی
زمین