بخش 17 - گفتار اندر کسانی که غیبت ایشان روا باشد
Toggle stanza 1سه کس را شنیدم که غیبت رواست
11
سه کس را شنیدم که غیبت رواست
وز این درگذشتی چهارم خطاست
22
یکی پادشاهی ملامت پسند
کز او بر دل خلق بینی گزند
33
حلال است از او نقل کردن خبر
مگر خلق باشند از او بر حذر
44
دوم پرده بر بیحیایی متن
که خود میدرد پرده بر خویشتن
55
ز حوضش مدار ای برادر نگاه
که او میدرافتد به گردن به چاه
66
سوم کژ ترازوی ناراست خوی
ز فعل بدش هرچه دانی بگوی