رباعی شمارهٔ 1736
Toggle stanza 1ای دوست ترا رسد اگر ناز کنی
11
ای دوست ترا رسد اگر ناز کنی
ناساز شوی باز دمی ساز کنی
22
زان میترسم در جفا باز کنی
مکر اندیشی بهانه آغاز کنی
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
ای دوست ترا رسد اگر ناز کنی
ناساز شوی باز دمی ساز کنی
زان میترسم در جفا باز کنی
مکر اندیشی بهانه آغاز کنی
فارسی متن کا ماخذ: گنجور