غزل شمارهٔ 1478
شاعر: رومی
Toggle stanza 1المنه لله که ز پیکار رهیدیم
11
المنه لله که ز پیکار رهیدیم
زین وادی خم در خم پرخار رهیدیم
22
زین جان پر از وهم کژاندیشه گذشتیم
زین چرخ پر از مکر جگرخوار رهیدیم
33
دکان حریصان به دغل رخت همه برد
دکان بشکستیم و از آن کار رهیدیم
44
در سایه آن گلشن اقبال بخفتیم
وز غرقه آن قلزم زخار رهیدیم
55
بیاسب همه فارس و بیمی همه مستیم
از ساغر و از منت خمار رهیدیم
66
ما توبه شکستیم و ببستیم دو صد بار
دیدیم مه توبه به یک بار رهیدیم
77
زان عیسی عشاق و ز افسون مسیحش
از علت و قاروره و بیمار رهیدیم
88
چون شاهد مشهور بیاراست جهان را
از شاهد و از برده بلغار رهیدیم
99
ای سال چه سالی تو که از طالع خوبت
ز افسانه پار و غم پیرار رهیدیم
1010
در عشق ز سهروزه و از چله گذشتیم
مذکور چو پیش آمد از اذکار رهیدیم
1111
خاموش کز این عشق و از این علم لدنیش
از مدرسه و کاغذ و تکرار رهیدیم
1212
خاموش کز این کان و از این گنج الهی
از مکسبه و کیسه و بازار رهیدیم
1313
هین ختم بر این کن که چو خورشید برآمد
از حارس و از دزد و شب تار رهیدیم