غزل شمارهٔ 2314
Toggle stanza 1ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده
11
ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده
اجزای مرا چشمت اصحاب نظر کرده
22
باد تو درختم را در رقص درآورده
یاد تو دهانم را پرشهد و شکر کرده
33
دانی که درخت من در رقص چرا آید
ای شاخ و درختم را پربرگ و ثمر کرده
44
از برگ نمینازد وز میوه نمییازد
ای صبر درختم را تو زیر و زبر کرده
زمین