غزل شمارهٔ 836
Toggle stanza 1گر نخسپی شبکی جان چه شود
11
گر نخسپی شبکی جان چه شود
ور نکوبی در هجران چه شود
22
ور بیاری شبکی روز آری
از برای دل یاران چه شود
33
ور دو دیده ز تو روشن گردد
کوری دیده شیطان چه شود
44
ور بگیرد ز گل افشانی تو
همه عالم گل و ریحان چه شود
55
آب حیوان که در آن تاریکیست
پر شود شهر و بیابان چه شود
66
ور خضروار قلاووز شوی
تا لب چشمه حیوان چه شود
77
ور ز خوان کرم و نعمت تو
زنده گردد دو سه مهمان چه شود
88
ور ز دلداری و جان بخشی تو
جان بیابد دو سه بیجان چه شود
99
ور سواره سوی میدان آیی
تا شود سینه چو میدان چه شود
1010
روی چون ماهت اگر بنمایی
تا رود زهره به میزان چه شود
1111
ور بریزی قدحی مالامال
بر سر وقت خماران چه شود
1212
ور بپوشیم یکی خلعت نو
ما غلامان ز تو سلطان چه شود
1313
ور چو موسی تو بگیری چوبی
تا شود چوب چو ثعبان چه شود
1414
ور برآری ز تک دریا گرد
چو کف موسی عمران چه شود
1515
ور سلیمان بر موران آید
تا شود مور سلیمان چه شود
1616
بس کن و جمع کن و خامش باش
گر نگویی تو پریشان چه شود
زمین