رباعی شمارهٔ 1617

Toggle stanza 1
بیگاه شد و دل نرهید از ناله
1

بیگاه شد و دل نرهید از ناله

روزی نتوان گفت غم صد ساله

2

ای جان جهان غصهٔ بیگاه شدن

آنکس داند که گم شدش گوساله

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور