غزل شمارهٔ 95
شاعر: رومی
Toggle stanza 1زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا
11
زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا
چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا
22
چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چو خورشید
چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایا
33
زهی ماه زهی ماه زهی بادهٔ همراه
که جان را و جهان را بیاراست خدایا
44
زهی شور زهی شور که انگیخته عالم
زهی کار زهی بار که آن جاست خدایا
55
فروریخت فروریخت شهنشاه سواران
زهی گرد زهی گرد که برخاست خدایا
66
فتادیم فتادیم بدان سان که نخیزیم
ندانیم ندانیم چه غوغاست خدایا
77
ز هر کوی ز هر کوی یکی دود دگرگون
دگربار دگربار چه سوداست خدایا
88
نه دامیست نه زنجیر همه بسته چراییم
چه بندست چه زنجیر که برپاست خدایا
99
چه نقشیست چه نقشیست در این تابهٔ دلها
غریبست غریبست ز بالاست خدایا
1010
خموشید خموشید که تا فاش نگردید
که اغیار گرفتست چپ و راست خدایا
زمین