غزل شمارهٔ 1874
Toggle stanza 1از آتش روی خود اندر دلم آتش زن
11
از آتش روی خود اندر دلم آتش زن
و آتش ز دلم بستان در چرخ منقش زن
22
ای جان خوش ساده از اصل ملک زاده
هر جا که روی خوش رو هر دم که زنی خوش زن
33
ای جسم تو را از جان گر فرق کند جانم
شمشیر به کف داری بر تارک فرقش زن
44
ای طره پربندت بگشاده گرهها را
این یک گره دیگر بر زلف مشوش زن