غزل شمارهٔ 851
Toggle stanza 1ای آنک پیش حسنت حوری قدم دو آید
11
ای آنک پیش حسنت حوری قدم دو آید
در خانه خیالت شاید که غم درآید
22
ای آنک هر وجودی ز آغاز از تو خیزد
شاید که با وجودت در ما عدم درآید
33
ای غم تو جمع میشو کاینک سپاه شادی
تا کیقباد شادان با صد علم درآید
44
ای دل مباش غمگین کاینک ز شاه شیرین
آن چنگ پرنوای خالی شکم درآید
55
آن ساقی الهی آید ز بزم شاهی
وان مطرب معانی اکنون به دم درآید
66
ای غم چه خیره رویی آخر مرا نگویی
اندر درم درافتی چون او درم درآید
77
آخر شوم مسلم از آتش تو ای غم
زان کس که جان فزایی او را سلم درآید