رباعی شمارهٔ 645

Toggle stanza 1
حاشا که دل از عشق جهانرا نگرد
1

حاشا که دل از عشق جهانرا نگرد

خود چیست به جز عشق که آنرا نگرد

2

بیزار شوم ز چشم در روز اجل

گر عشق رها کند که جانرا نگرد

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور