غزل شمارهٔ 1536
Toggle stanza 1میان ما درآ ما عاشقانیم
11
میان ما درآ ما عاشقانیم
که تا در باغ عشقت درکشانیم
22
مقیم خانه ما شو چو سایه
که ما خورشید را همسایگانیم
33
چو جان اندر جهان گر ناپدیدیم
چو عشق عاشقان گر بینشانیم
44
ولیک آثار ما پیوسته توست
که ما چون جان نهانیم و عیانیم
55
هر آن چیزی که تو گویی که آنید
به بالاتر نگر بالای آنیم
66
تو آبی لیک گردابی و محبوس
درآ در ما که ما سیل روانیم
77
چو ما در فقر مطلق پاکبازیم
بجز تصنیف نادانی ندانیم
زمین