غزل شمارهٔ 2416
Toggle stanza 1برو برو که به بز لایق است بزغاله
11
برو برو که به بز لایق است بزغاله
برو که هست ز گاوان حیات گوساله
22
برو برو که خران گله گله جمع شدند
خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله
33
ز ناله تو مرا بوی خر همیآید
که خر کند به علف زار و ماده خر ناله
44
دماغ پاک بباید برای مشک و عبیر
گلولههای پلیدی برای جلاله
55
در آن زمان که خران بول خر به بو گیرند
زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله
66
میا میا که به میدان دل خران نرسند
به صد هزار حیل میرسند خیاله
77
دلاله کیست بلیس این عروس دنیا را
عروس را تو قیاسی بکن ز دلاله
88
خموش باش سخن شرط نیست طالب را
که او ز اشارت ابرو رسد به دنباله
زمین