غزل شمارهٔ 876
شاعر: رومی
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قافیہ: مازبیموازامید
صنف: غزل
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید
11
تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید
در ده شراب و واخرام از بیم و از امید
22
پیش آر جام آتش اندیشه سوز را
کاندیشههاست در سرم از بیم و از امید
33
کشتی نوح را که ز طوفان امان ماست
بنما که زیر لنگرم از بیم و از امید
44
آن زرِّ سرخ و نقدِ طرب را بده که من
رخسار زرد چون زرم از بیم و از امید
55
در حلقه ز آنچ دادی در حلق من بریز
کآخر چو حلقه بر درم از بیم و از امید
66
بار دگر به آب ده این رنگ و بوی را
کاین دم به رنگ دیگرم از بیم و از امید
77
ز آبی که آب کوثر اندر هوای اوست
کاندر هوای کوثرم از بیم و از امید
88
در عین آتشم چو خلیلم فرست آب
کآذر مثال، بتگرم از بیم و از امید
99
کوری چشم بد تو ز چشمم نهان مشو
کز چشمها نهانترم از بیم و از امید
1010
در آفتاب روی خودم دار زانک من
مانند این غزل ترم از بیم و از امید