غزل شمارهٔ 1547
Toggle stanza 1من با تو حدیث بیزبان گویم
11
من با تو حدیث بیزبان گویم
وز جمله حاضران نهان گویم
22
جز گوش تو نشنود حدیث من
هر چند میان مردمان گویم
33
در خواب سخن نه بیزبان گویند
در بیداری من آن چنان گویم
44
جز در بن چاه می ننالم من
اسرار غم تو بیمکان گویم
55
بر روی زمین نشسته باشم خوش
احوال زمین بر آسمان گویم
66
معشوق همیشود نهان از من
هر چند علامت نشان گویم
77
جانهای لطیف در فغان آیند
آن دم که من از غمت فغان گویم