رباعی شمارهٔ 1943

Toggle stanza 1
گوئی که مگر به باغ رز رشته‌امی
1

گوئی که مگر به باغ رز رشته‌امی

یا بر رخ خویش زعفران کشته‌امی

2

آن وعده که کرده‌ای رها می‌نکند

ور نی خود را به رایگان کشته‌امی

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور