غزل شمارهٔ 920
شاعر: رومی
Toggle stanza 1کسی که عاشق آن رونق چمن باشد
11
کسی که عاشق آن رونق چمن باشد
عجب مدار که در بیدلی چو من باشد
22
حدیث صبر مگویید صبر را ره نیست
در آن دلی که بدان یار ممتحن باشد
33
چو عشق سلسله خویش را بجنباند
جنون عقل فلاطون و بوالحسن باشد
44
به جان عشق که جانی ز عشق جان نبرد
وگر درونه صد برج و صد بدن باشد
55
اگر چو شیر شوی عشق شیرگیر قویست
وگرچه پیل شوی عشق کرکدن باشد
66
وگر به قعر چهی درروی برای گریز
چو دلو گردن از او بسته رسن باشد
77
وگر چو موی شوی موی میشکافد عشق
وگر کباب شوی عشق بابزن باشد
88
امان عالم عشقست و معدلت هم از اوست
وگرچه راهزن عقل مرد و زن باشد
99
خموش کن که سخن را وطن دمشق دلست
مگو غریب ورا کش چنین وطن باشد
زمین