غزل شمارهٔ 854
شاعر: رومی
Toggle stanza 1گفتم مکن چنینها ای جان چنین نباشد
11
گفتم مکن چنینها ای جان چنین نباشد
غم قصد جان ما کرد گفتا خود این نباشد
22
غم خود چه زهره دارد تا دست و پا برآرد
چون خردهاش بسوزم گر خرده بین نباشد
33
غم ترسد و هراسد ما را نکو شناسد
صد دود از او برآرم گر آتشین نباشد
44
غم خصم خویش داند هم حد خویش داند
در خدمت مطیعان جز چون زمین نباشد
55
چون تو از آن مایی در زهر اگر درآیی
کی زهر زهره دارد تا انگبین نباشد
66
در عین دود و آتش باشد خلیل را خوش
آن را خدای داند هر کس امین نباشد
77
هر کس که او امین شد با غیب همنشین شد
هر جنس جنس خود را چون همنشین نباشد
88
ای دست تو منور چون موسی پیمبر
خواهم که دست موسی در آستین نباشد
99
زیرا گل سعادت بیروی تو نروید
ایاک نعبد ای جان بینستعین نباشد
زمین