رباعی شمارهٔ 534

از دور مرا بدید لب خندان کرد

و آن روی چو مه به یاسمین پنهان کرد

سودای توام بی‌سر و بی‌سامان کرد

عشق تو مرا زندهٔ جاویدان کرد