غزل شمارهٔ 436

شاعر: رومی

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

قافیہ: امت

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
Toggle stanza 1
گفتا که کیست بر در گفتم کمین غلامت
1
گفتا که کیست بر در گفتم کمین غلامت
گفتا چه کار داری گفتم مها سلامت

He said, “Who is at the door?” I said, “Your humble slave.” He said, “What is your business?” I said, “Lord, to greet you.”

2
گفتا که چند رانی گفتم که تا بخوانی
گفتا که چند جوشی گفتم که تا قیامت

He said, “How long will you drive?” I said, “Until you call.” He said, “How long will you boil?” I said, “Till the resurrection.”

3
دعوی عشق کردم سوگند‌ها بخوردم
کز عشق یاوه کردم من ملکت و شهامت

I laid claim to love, I swore many oaths that for love’s sake I had lost kingship and nobility.

4
گفتا برای دعوی قاضی گواه خواهد
گفتم گواه اشکم زردی رخ علامت

He said, “For a claim the cadi requires witness.” I said, “My witness is my tears, my sign the pallor of my cheeks.”

5
گفتا گواه جرحست تردامن‌ست چشمت
گفتم به فر عدلت عدلند و بی‌غرامت

He said, “Your witness is invalid; your eye is wet-skirted.” I said, “By the splendour of your justice, they are just and without fault.”

6
گفتا که بود همره گفتم خیالت ای شه
گفتا که خواندت این جا گفتم که بوی جامت

He said, “Who was your companion?” I said, “Your fantasy, O King.” He said, “Who summoned you hither?” I said, “The scent of your cup.”

7
گفتا چه عزم داری گفتم وفا و یاری
گفتا ز من چه خواهی گفتم که لطف عامت

He said, “What is your intention?” I said, “Fidelity and friendship.” He said, “What do you desire of me?” I said, “Your universal grace.”

8
گفتا کجاست خوش‌تر گفتم که قصر قیصر
گفتا چه دیدی آنجا گفتم که صد کرامت

He said, “Where is it most agreeable?” I said, “Caesar’s palace.” He said, “What did you see there?” I said, “A hundred miracles.”

9
گفتا چراست خالی گفتم ز بیم رهزن
گفتا که کیست رهزن گفتم که این ملامت

He said, “Why is it desolate?” I said, “For fear of the highwayman.” He said, “Who is the highwayman?” I said, “This blame.”

10
گفتا کجاست ایمن گفتم که زهد و تقوا
گفتا که زهد چه‌بود گفتم ره سلامت

He said, “Where is safety?” I said, “In abstinence and godliness.” He said, “What is abstinence?” I said, “The way of salvation.”

11
گفتا کجاست آفت گفتم به کوی عشقت
گفتا که چونی آن جا گفتم در استقامت

He said, “Where is calamity?” I said, “In the street of your love.” He said, “How fare you there?” I said, “In perfect rectitude.”

12
خامُش که گر بگویم من نکته‌های او را
از خویشتن برآیی نی در بود نه بامت

Silence! For if I were to utter his subtleties you would come forth from yourself, neither door nor roof would remain to you.

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور