غزل شمارهٔ 504
Toggle stanza 1خیز که امروز جهان آن ماست
11
خیز که امروز جهان آن ماست
جان و جهان ساقی و مهمان ماست
22
در دل و در دیده دیو و پری
دبدبه فر سلیمان ماست
33
رستم دستان و هزاران چو او
بنده و بازیچه دستان ماست
44
بس نبود مصر مرا این شرف
این که شهش یوسف کنعان ماست
55
خیز که فرمان ده جان و جهان
از کرم امروز به فرمان ماست
66
زهره و مه دف زن شادی ماست
بلبل جان مست گلستان ماست
77
کاسه ارزاق پیاپی شدهست
کیسه اقبال حرمدان ماست
88
شاه شهی بخش طرب ساز ماست
یار پری روی پری خوان ماست
99
آن ملک مفخر چوگان و گوی
شکر که امروز به میدان ماست
1010
آن ملک مملکت جان و دل
در دل و در جان پریشان ماست
1111
کیست در آن گوشهی دل تن زده
پیش کشش کو شکرستان ماست
1212
خازن رضوان که مه جنتست
مست رضای دل رضوان ماست
1313
شور درافکنده و پنهان شده
او نمک عمر و نمکدان ماست
1414
گوشه گرفتست و جهان مست اوست
او خضر و چشمه حیوان ماست
1515
چون نمک دیگ و چو جان در بدن
از همه ظاهرتر و پنهان ماست
1616
نیست نماینده و خود جمله اوست
خود همه ماییم چو او آن ماست
1717
بیش مگو حجت و برهان که عشق
در خمشی حجت و برهان ماست