غزل شمارهٔ 2876
Toggle stanza 1شکنی شیشه مردم گرو از من گیری
11
شکنی شیشه مردم گرو از من گیری
همه شب عهد کنی روز شکستن گیری
22
شیری و شیرشکن کینه ز خرگوش مکش
قادری که شکنی شیر و تهمتن گیری
33
ای سلیمان که به فرمانت بود دیو و پری
بی گنه مور چرا بر سر خرمن گیری
44
ننگری هیچ غنی را و یکی عوری را
خوش گریبان کشی و گوشه دامن گیری
55
هین مترس ای دل از آن جور که مؤمن آن جاست
ای دل ار عاقلی آرام به مؤمن گیری
66
ترک یک قطره کنی ماهی دریا باشی
ترک یک حبه کنی ملکت مخزن گیری
77
دور از آبی تو چو روغن چو همه او نشوی
چون شدی او پس از آن آب ز روغن گیری
88
ننگ مردانی اگر او به جفا نیزه کشد
به سوی او نروی و پی جوشن گیری