غزل شمارهٔ 2744
Toggle stanza 1روز طرب است و سال شادی
11
روز طرب است و سال شادی
کامروز به کوی ما فتادی
22
تاریکی غم تمام برخاست
چون شمع در این میان نهادی
33
اندیشه و غم چه پای دارد
با آن قدح وفا که دادی
44
ای باده تو از کدام مشکی
وی مه به کدام ماه زادی
55
مستی و خوشی و شادکامی
سلطان دلی و کیقبادی
66
و آن عقل که کدخدای غم بود
از ما ستدی به اوستادی
77
شاباش که پای غم ببستی
صد گونه در طرب گشادی
زمین