باب
دفتر اول
نظمیں
بخش 151دعا کردن بلعم با عور کی موسی و قومش را از این شهر کی حصار دادهاند بی مراد باز گردان و مستجاب شدن دعای او
How Bal‘ am son of Bá‘úr prayed (to God), saying, “Cause Moses and his people to turn back, without having gained their desire, from this city which they have besieged.”
بخش 152اعتماد کردن هاروت و ماروت بر عصمت خویش و امیری اهل دنیا خواستن و در فتنه افتادن
How Hárút and Márút relied upon their immaculateness and desired to mix with the people of this world and fell into temptation.
بخش 153باقی قصهٔ هاروت و ماروت و نکال و عقوبت ایشان هم در دنیا بچاه بابل
The rest of the story of Hárút and Márút, and how an exemplary punishment was inflicted on them, even in this world, in the pit of Babylon.
بخش 154به عیادت رفتن کر بر همسایهٔ رنجور خویش
How the deaf man went to visit his sick neighbour.
بخش 155اول کسی کی در مقابلهٔ نص قیاس آورد ابلیس بود
The first to bring analogical reasoning to bear against the Revealed Text was Iblís.
بخش 156در بیان آنک حال خود و مستی خود پنهان باید داشت از جاهلان
Explaining that one must keep one's own (spiritual) state and (mystical) intoxication hidden from the ignorant.
بخش 157قصهٔ مری کردن رومیان و چینیان در علم نقاشی و صورتگری
The story of the contention between the Greeks and the Chinese in the art of painting and picturing.
بخش 158پرسیدن پیغمبر صلی الله علیه و سلم مر زید را که امروز چونی و چون برخاستی و جواب گفتن او که اصبحت ممنا یا رسول الله
How the Prophet, on whom be peace, asked Zayd, “How art thou to-day and in what state hast thou risen?” and how Zayd answered him, saying, “This morning I am a true believer, O Messenger of Allah.”
بخش 159متهم کردن غلامان و خواجهتاشان مر لقمان را کی آن میوههای ترونده را که میآوردیم او خورده است
How suspicion was thrown upon Luqmán by the slaves and fellow-servants who said that he had eaten the fresh fruit which they were bringing (to their master).
بخش 160بقیهٔ قصه زید در جواب رسول صلی الله علیه و سلم
The remainder of the story of Zayd (and what he said) in answer to the Prophet, on whom be peace.
بخش 161گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم مر زید را کی این سر را فاشتر ازین مگو و متابعت نگهدار
How the Prophet, on whom be peace, said to Zayd, “Do not tell this mystery more plainly than this, and take care to comply (with the religious law).”
بخش 162رجوع به حکایت زید
The (author's) return to the story of Zayd.
بخش 163آتش افتادن در شهر به ایام عمر رضی الله عنه
How a conflagration occurred in the city (Medina) in the days of ‘Umar, may God be well-pleased with him.
بخش 164خدو انداختن خصم در روی امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه و انداختن امیرالمؤمنین علی شمشیر از دست
How an enemy spat in the face of the Prince of the Faithful, ‘Alí, may God honour his person, and how ‘Alí dropped the sword from his hand.
بخش 165سؤال کردن آن کافر از علی کرم الله وجهه کی بر چون منی مظفر شدی شمشیر از دست چون انداختی
بخش 166جواب گفتن امیر المؤمنین کی سبب افکندن شمشیر از دست چه بوده است در آن حالت
How the Prince of the Faithful made answer (and explained) what was the reason of his dropping the sword from his hand on that occasion.
بخش 167گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم به گوش رکابدار امیرالمؤمنین علی کرم الله وجهه کی کشتن علی بر دست تو خواهد بودن خبرت کردم
How the Prophet, on whom be peace, said in the ear of the stirrup-holder of the Prince of the Faithful (‘Alí), may God honour his person, “I tell thee, ‘Alí will be slain by thy hand.”
بخش 168تعجب کردن آدم علیهالسلام از ضلالت ابلیس لعین و عجب آوردن
How Adam, on whom be peace, marvelled at the perdition of Iblís and showed vanity.
بخش 169بازگشتن به حکایت علی کرم الله وجهه و مسامحت کردن او با خونی خویش
Returning to the story of the Prince of the Faithful, ‘Alí—may God honour his person!— and how generously he behaved to his murderer.
بخش 170افتادن رکابدار هر باری پیش امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه کی ای امیر المؤمنین مرا بکش و ازین قضا برهان
How the stirrup-holder of ‘Alí, may God honour his person, came (to him), saying, “For God's sake, kill me and deliver me from this doom.”
بخش 171بیان آنک فتح طلبیدن مصطفی صلی الله علیه و سلم مکه را و غیر مکه را جهت دوستی ملک دنیا نبود چون فرموده است الدنیا جیفة بلک بامر بود
Explaining that the motive of the Prophet, on whom be peace, in seeking to conquer Mecca and other (places) than Mecca was not love of worldly dominion, inasmuch as he has said “This world is a carcase,” but that on the contrary it was by the command (of God).