رودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 107شمارهٔ 107شاعر: رودکیوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعقافیہ: نصنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 1گر همه نعمت یک روز به ما بخشد11نقل کریںگر همه نعمت یک روز به ما بخشدننهد منت بر ما و پذیرد هن◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمیکی آلودهای باشد، که شهری را ببالایدچو از گاوان یکی باشد، که گاوان را کند ریخنرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 106اگلی نظمگر کس بودی که زی توام بفگندیخویشتن اندر نهادمی به فلاخنرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 108◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمیکی آلودهای باشد، که شهری را ببالایدچو از گاوان یکی باشد، که گاوان را کند ریخنرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 106
