رودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 139شمارهٔ 139شاعر: رودکیوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: همهخوابستوخواببادفرهصنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 1گر نعمهای او چو چرخ دوان11نقل کریںگر نعمهای او چو چرخ دوانهمه خوابست و خواب بادفره◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبه جای هر گران مایه فرومایه نشانیدهنمانیدست ساراوی و کرهٔ اوت مانیدهرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 138اگلی نظمدر راه نشابور دهی دیدم بس خوبانگشتهٔ او را نه عدد بود و نه مرهرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 140◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبه جای هر گران مایه فرومایه نشانیدهنمانیدست ساراوی و کرهٔ اوت مانیدهرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 138
