شمارهٔ 5
Toggle stanza 1گرفت خواهم زلفینِ عَنْبَرینِ تو را
11
گرفت خواهم زلفینِ عَنْبَرینِ تو را
به بوسه نقش کنم برگِ یاسمینِ تو را
22
هر آن زمین که تو یک ره بر او قدم بنهی
هزار سجده بَرَم خاکِ آن زمینِ تو را
33
هزار بوسه دهم بر سحای نامهٔ تو
اگر ببینم بر مُهرِ او، نگینِ تو را
44
به تیغِ هندی گو: دست من جدا بکنند
اگر بگیرم روزی من آستینِ تو را
55
اگرچه خامش مردم که شعر باید گفت
زبانِ من به روی گردد آفرینِ تو را