شمارهٔ 50

مستان چشم اویم از ما خمار ناید

غیر دلی پر از خون جام دگر نشاید

در عشق زنده باید، کز مُرده هیچ ناید

دانی که کیست زنده؟ آن کو ز عشق زاید

از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

فصل بهاراز دل زنگار می زداید