رباعی شمارهٔ 97
Toggle stanza 1عشق آمد و از مژدهٔ غم شادم کرد
11
عشق آمد و از مژدهٔ غم شادم کرد
وز بندگی عافیت آزادم کرد
22
هر موی مرا به یک جهان درد آراست
چندان که خراب بودم آبادم کرد
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
عشق آمد و از مژدهٔ غم شادم کرد
وز بندگی عافیت آزادم کرد
هر موی مرا به یک جهان درد آراست
چندان که خراب بودم آبادم کرد
فارسی متن کا ماخذ: گنجور