Toggle stanza 1
وای دل آن که دلستانش برود
1

وای دل آن که دلستانش برود

وز باغ نظر سرو روانش برود

2

گفتی که به رفتنم رضا ده هیهات

چون زنده رضا دهد که جانش برود

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور