شمارهٔ 17
Toggle stanza 1می خورد طعمه های رنگارنگ
11
می خورد طعمه های رنگارنگ
خواجه از کسب اشتهای دروغ
22
می دمد بادهای ناخوشبوی
معده بر سبلت وی از آروغ
33
نگشاید فقیر روزه خویش
جز به نان جوین و تره و دوغ
44
می شود هرچه می خورد نوری
که رسد زان به آفتاب فروغ
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور