Toggle stanza 1
شوخی که بلای دل و دین افتاده ست
1

شوخی که بلای دل و دین افتاده ست

برخاک ره از خانه زین افتاده ست

2

او پرتو خورشید جمال ازل است

از وی چه عجب گر به زمین افتاده ست

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور