شمارهٔ 13

من با کمر تو در میان کردم دست

پنداشتمش که در میان چیزی هست

چون نیست زِ هر چه هست جُز باد به دست

چون هست زِ هر چه هست نُقصان و شکست

چون لاله به نوروز قَدَح گیر به دست

با لاله‌رخی اگر تو را فرصت هست

اجزای پیاله‌ای که درهم پیوست

بشکستنِ آن روا نمی‌دارد مست

* گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست

قولی‌ست خلاف، دل در آن نتوان بست

چون آمدنم به من نَبُد روز نخست

وین رفتنِ بی‌مراد عَزمی‌ست درست

ترکیبِ پیاله‌ای که در هم پیوست

بشکستنِ آن روا نمی‌دارد مست

چون لاله به نوروز قدح گیر به دست

با لاله‌رخی اگر تو را فرصت هست

چون نیست حقیقت و یقین اندر دست

نتوان به امید شَک همه عمر نشست

چون نیست ز هر چه هست جز باد به دست

چون هست به هر چه هست نقصان و شکست