قطعه شمارهٔ 18
شاعر: حافظ
Toggle stanza 1زآن حَبّهی خَضراخور، کَز رویِ سَبُکروحی
11
زآن حَبّهی خَضراخور، کَز رویِ سَبُکروحی
هرکـاو بِخورَد یک جو، بر سیخ زَند سی مرغ
22
زآن لقمه که صوفی را، در معرفت اندازد
یک ذرّه و صد مَستی، یک دانه و صد سیمرغ
شاعر: حافظ