غزل شمارهٔ 386
Toggle stanza 1خدا را کم نشین با خرقه پوشان
11
خدا را کم نشین با خرقه پوشان
رخ از رندان بیسامان مپوشان
22
در این خرقه بسی آلودگی هست
خوشا وقت قبای می فروشان
33
در این صوفیوشان دَردی ندیدم
که صافی باد عیش دُردنوشان
44
تو نازکطبعی و طاقت نیاری
گرانیهای مشتی دلقپوشان
55
چو مستم کردهای مستور منشین
چو نوشم دادهای زهرم منوشان
66
بیا وز غَبْن این سالوسیان بین
صُراحی خوندل و بربط خروشان
77
ز دلگرمی حافظ بر حذر باش
که دارد سینهای چون دیگ جوشان