غزل شمارهٔ 51
Toggle stanza 1لَعْلِ سیرابِ بهخونتشنه، لَبِ یارِ من است
The fresh ruby, thirsty for blood the ruby lip of the Beloved of mine is Yet for seeing Him, life-surrendering the work of mine is.
Of that dark eye and long eyelash, shame be his, Who beheld His heart ravishingness; in reproach of mine is.
O Camel-driver! to the door, take not my chattels. For that street-end Is a highway, where the lodging of the heart-possessor of mine is.
I am the slave of my own fortune; for, in this scarcity of fidelity, Love for that intoxicated idol the purchaser of mine is.
The platter of Perfume of rose, and its casket ambergris diffusing A little favor of the pleasant perfume of the Perfumer of mine is.
O Gardener! drive me not away like the wind from the door of the garden; For the water of Thy rose-bed, like the pomegranate, with the tears of mine is.
From my Friend’s lip, the draft of candy and of rose-water, ordered. His narcissus that the physician of the sick heart of mine is.
I am the decoration of the ghazal, He who taught subtlety to Hafez, Sweet of speech, lustrous of talk, the Friend of mine is.
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
این چه لطف است که با یار وفادار من است
که به من همسفر و خانه نگهدار من است
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1500
عشق سرمایه تسکین دل زار من است
خانه پرداز جهان خانه نگهدار من است
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1501
سیل درمانده کوتاهی دیوار من است
بی سرانجامی من خانه نگهدار من است
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1502
مانع مستی غفلت دل هشیار من است
پادشاه شب من دیده بیدار من است
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1503
این جهان چیست صنم خانهٔ پندار من است
جلوهٔ او گرو دیدهٔ بیدار من است
علامہ اقبالزبور عجمغزلیاتغزل شمارهٔ 12